Aktualności

Miło nam poin­for­mować, iż trzech pra­cown­ików Wydzi­ału Elek­trotech­niki Infor­matyki i Teleko­mu­nikacji UZ otrzy­mało nom­i­nacje pro­fe­sorskie. W dniu 16 czer­wca 2015r. dr hab. inż. Andrzej Obu­chow­icz oraz dr hab. inż. Grze­gorz Beny­sek, a w dniu 17 lipca 2015r. dr hab. inż. Marcin Witczak postanowie­niem Prezy­denta Rzeczy­pospo­litej Pol­skiej Bro­nisława Komorowskiego otrzy­mali tytuły naukowe pro­fe­sorów nauk technicznych.

(fot.: W. Olkuśnik, Fotograf Prezy­denta RP)

(fot.: W. Olkuśnik, Fotograf Prezydenta RP)

(fot.: W. Olkuśnik, Fotograf Prezy­denta RP)

Prof. dr hab. inż. Andrzej Obu­chow­icz urodził się w Zielonej Górze w 1963r. Po zda­niu matury w Liceum Ogól­nok­sz­tałcą­cym nr 1 stu­diował na Politech­nice Wrocławskiej. W 1987r. ukończył stu­dia na kierunku fizyka stosowana na Wydziale Pod­sta­wowych Prob­lemów Tech­niki PW. W 1992r. w Insty­tu­cie Fizyki Politech­niki Wrocławskiej uzyskał stopień dok­tora fizyki. W 2004r. na Wydziale Elek­tron­iki Politech­niki Wrocławskiej otrzy­mał stopień dok­tora habil­i­towanego nauk tech­nicznych w zakre­sie automatyki i robo­t­yki — opty­mal­iza­cja glob­alna i diag­nos­tyka tech­niczna. Od 1992r. prof. Andrzej Obu­chow­icz jest zatrud­niony na Wydziale Elek­trotech­niki, Infor­matyki i Teleko­mu­nikacji Uni­w­er­sytetu Zielonogórskiego (wcześniej Politech­niki Zielonogórskiej i WSI). W lat­ach 20052008 był prodziekanem d/​s roz­woju tego Wydzi­ału. W lat­ach 20052008 był członkiem Komisji Akredy­ta­cyjnej Uczelni Tech­nicznych. Od 2005r. do 2012r. był kierown­ikiem studiów dok­toranc­kich w dyscy­plinach infor­matyka, elek­trotech­nika oraz automatyka i robo­t­yka. Od 1994r. jest sekre­tarzem Lubuskiego Towarzystwa Naukowego; od 2007r. członkiem Komitetu Automatyki i Infor­matyki (wcześniej Cyber­ne­tyki Tech­nicznej) PAN, odd­ział w Poz­na­niu, a od 2008r. IEEE Com­puter Sci­ence Soci­ety. Od 2012r. pełni funkcję dziekana Wydzi­ału Elek­trotech­niki, Infor­matyki i Teleko­mu­nikacji UZ.

Zain­tere­sowa­nia badaw­cze prof. Andrzeja Obu­chow­icza zna­j­dują się na pograniczu automatyki i infor­matyki. W ostat­nich lat­ach, wraz z zespołem, badał możli­wości budowy automaty­cznego sys­temu diag­nos­ty­cznego nowot­woru piersi bazu­jąc na obrazach mikroskopowych mate­ri­ału pozyskanego za pomocą beza­spira­cyjnej biop­sji cienkoigłowej.

Jest autorem lub współau­torem ponad 120 prac naukowych, w tym 3 mono­grafii, 35 artykułów w cza­sopis­mach (19 na liś­cie filadelfi­jskiej), ponad 25 rozdzi­ałów w wydawnictwach zwartych. Był wykon­awcą lub kierował licznymi pra­cami w ramach grantów finan­sowanych przez Unię Europe­jską, Nar­o­dowe Cen­trum Nauki i Komitet Badań Naukowych. Był pro­mo­torem trzech zakońc­zonych prze­wodów dok­tors­kich, w tym dwóch z wyróżnie­niem, recen­zen­tem w licznych prze­wodach habil­i­ta­cyjnych i dok­tors­kich z dyscy­plin infor­matyka, automatyka i robo­t­yka, a także elek­trotech­nika. Był pro­mo­torem ponad 130 prac mag­is­ter­s­kich i inżynier­s­kich na kierunk­ach infor­matyka, automatyka i robo­t­yka, elek­trotech­nika oraz inżynieria bio­m­e­dy­czna. Jest wykład­owcą z zakresu m.in. algo­ryt­mów i struk­tur danych, teo­re­ty­cznych pod­staw infor­matyki, metod sztucznej inteligencji, metod numerycznych, metod opty­mal­iza­cji, zaawan­sowanych tech­nik adap­tacji i optymalizacji.

Prof. Andrzej Obu­chow­icz jest mocno zaan­gażowany w pro­ces dydak­ty­czny na Wydziale Elek­trotech­niki, Infor­matyki i Teleko­mu­nikacji UZ. W lat­ach 20052012 był opiekunem mery­to­rycznym kierunku infor­matyka. W maju 2011r. ten kierunek otrzy­mał akredy­tację z wyróżnie­niem Państ­wowej Komisji Akredy­ta­cyjnej. Tym samym WEIT znalazł się w gronie 7 najlep­szych wydzi­ałów w Polsce na około 130, które prowadzą ten kierunek studiów.

Pry­wat­nie, od 28 lat jest mężem Beaty. Mają troje dzieci: Marię, Adama i Tomasza.


Prof. dr hab. inż. Grze­gorz Beny­sek urodził się w 1968r. w Sule­chowie, ale od zawsze mieszka w Nowym Kram­sku (gmina Babi­most, powiat zielonogórski). W 1989r. pod­jął stu­dia na Wydziale Elek­trycznym Wyższej Szkoły Inżynier­skiej w Zielonej Górze. Pracę naukowo-​badawczą rozpoczął jeszcze jako stu­dent. W 1994r. ukończył stu­dia mag­is­ter­skie na kierunku elek­trotech­nika ze spec­jal­noś­cią ener­goelek­tron­ika w elek­troen­er­getyce. Od razu został zatrud­niony na stanowisku asys­tenta w Zakładzie Sterowa­nia i Zas­tosowań Układów Ener­goelek­tron­icznych w Insty­tu­cie Elek­trotech­niki Prze­mysłowej WSInż. (od 1996r. Politech­nika Zielonogórska, od 2001r. Uni­w­er­sytet Zielonogórski).

Od początku zain­tere­sowa­nia prof. G. Benyska kon­cen­trowały się wokół zagad­nień związanych z jakoś­cią energii elek­trycznej w sieci­ach przesyłowych, poprawą jakości fil­tracji wyższych har­mon­icznych prądów i napięć, jak również właś­ci­wości energetyczno-​filtracyjnych kom­pen­satorów akty­wnych i układów FACTS. Pod­sumowaniem tego okresu pracy badawczo-​naukowej była rozprawa dok­torska, którą prof. G. Beny­sek obronił na Wydziale Elek­trycznym Politech­niki Zielonogórskiej w maju 1998r.

Bezpośred­nio po uzyska­niu stop­nia dok­tora nauk tech­nicznych został zatrud­niony na stanowisku adi­unkta w Insty­tu­cie Inżynierii Elek­trycznej, kon­tynu­u­jąc jed­nocześnie pracę naukowo-​badawczą i dydak­ty­czną. W sty­czniu 2007r. opub­likował mono­grafię habil­i­ta­cyjną, która była pod­stawą do wszczę­cia na Wydziale Elek­trotech­niki, Infor­matyki i Teleko­mu­nikacji UZ prze­wodu habil­i­ta­cyjnego. W listopadzie 2007r. odbyło się kolok­wium habil­i­ta­cyjne, na pod­stawie którego Rada Wydzi­ału nadała prof. G. Benyskowi stopień naukowy dok­tora habil­i­towanego nauk tech­nicznych w dyscy­plinie elek­trotech­nika. Od sierp­nia 2008r. jest zatrud­niony na stanowisku pro­fe­sora nadzwycza­jnego na Wydziale Elekrotech­niki, Infor­matyki i Teleko­mu­nikacji UZ.

Obec­nie bada­nia prof. G. Benyska kon­cen­trują się głównie na zagad­nieni­ach związanych z wyko­rzys­taniem układów ener­goelek­tron­icznych w sys­temie elek­troen­er­gety­cznym, jak i na elim­i­nacji negaty­wnego odd­zi­ały­wa­nia rozpros­zonych źródeł energii na sieć elek­troen­er­gety­czną. Wymiernymi efek­tami prowad­zonych prac badaw­czych są liczne pub­likacje oraz wdrożenia.

Prof. dr hab. inż. Marcin Witczak urodził się w Zielonej Górze w 1973r. Po zda­niu matury w Tech­nikum Elek­tron­icznym w Zielonej Górze stu­diował na Politech­nice Zielonogórskiej. W 1998r. ukończył stu­dia na kierunku elek­trotech­nika na Wydziale Elek­trycznym. W 2002r. w Insty­tu­cie Cyber­ne­tyki Tech­nicznej Politech­niki Wrocławskiej uzyskał stopień dok­tora w zakre­sie automatyki i robo­t­yki (z wyróżnie­niem). W 2007r. na Wydziale Elek­trotech­niki, Infor­matyki i Teleko­mu­nikacji Uni­w­er­sytetu Zielonogórskiego otrzy­mał stopień dok­tora habil­i­towanego nauk tech­nicznych w zakre­sie elek­trotech­niki — diag­nos­tyka pro­cesów prze­mysłowych. Jego mono­grafia habil­i­ta­cyjna została wyróżniona Nagrodą Pre­miera RP. W 2013r. pełnił zaszczytną funkcję pro­fe­sora wiz­y­tu­jącego w Uni­ver­site de Lor­raine (Nancy, Francja).

Od 1998r. prof. Marcin Witczak jest zatrud­niony na Wydziale Elek­trotech­niki, Infor­matyki i Teleko­mu­nikacji Uni­w­er­sytetu Zielonogórskiego. Od 2012r. jest kierown­ikiem studiów dok­toranc­kich w dyscy­plinach infor­matyka, elek­trotech­nika oraz automatyka i robo­t­yka. Jest również kierown­ikiem Zakładu Sys­temów Infor­maty­cznych i Obliczeń Inteligent­nych. Od 2004r. jest członkiem Lubuskiego Towarzystwa Naukowego, a od 2007r. członkiem Komitetu Automatyki i Infor­matyki (wcześniej Cyber­ne­tyki Tech­nicznej) PAN, odd­ział w Poz­na­niu. Od 2010r. jest również członkiem IEEE.

Zain­tere­sowa­nia badaw­cze prof. Marcina Witczaka kon­cen­trują się wokół automatyki ukierunk­owanej na diag­nos­tykę pro­cesów i sterowanie toleru­jące uszkodzenia. W ostat­nich lat­ach, wraz z zespołem, opra­cował szereg nowa­tors­kich rozwiązań umożli­wia­ją­cych real­iza­cję powyższych zadań dla nielin­iowych sys­temów dynamicznych.

Jest autorem lub współau­torem ponad 150 prac naukowych, w tym 4 mono­grafii, 24 artykułów w cza­sopis­mach z prestiżowej listy filadelfi­jskiej. Był wykon­awcą lub kierował licznymi pra­cami w ramach grantów finan­sowanych przez Unię Europe­jską, Nar­o­dowe Cen­trum Nauki i Komitet Badań Naukowych. Był pro­mo­torem dwóch zakońc­zonych prze­wodów dok­tors­kich, w tym jeden z wyróżnie­niem, recen­zen­tem w prze­wodach habil­i­ta­cyjnych i dok­tors­kich z dyscy­plin infor­matyka oraz automatyka i robo­t­yka. Był pro­mo­torem ponad 80 prac mag­is­ter­s­kich i inżynier­s­kich na kierunk­ach infor­matyka, automatyka i robo­t­yka oraz elek­trotech­nika. Jest wykład­owcą z zakresu m.in. diag­nos­tyki tech­nicznej i sterowa­nia toleru­jącego uszkodzenia, metod sztucznej inteligencji w automatyce, jak również sys­temów SCADA.

Serdecznie grat­u­lu­jemy nominacji !